2007 yılında başladığım blogculuk hayatıma devam ederken az önce belirsiz bir şekilde kendimi öksüz hissettim. Sebebi belliydi. Yorumsuzluk. Bir yazarın en büyük motivasyon kaynağı okuyucusunun olması fakat bu okuyucu ne denli okuyucu. Boş mu değil mi? Üstteki...

Ağlama ve yazma eylemi. Bana göre ikisi anlamdaştır. İkisi de rahatlatır. Ağlama ve yazma arasında çok fazla fark bulunmaz. Yıllardır ağlamanın verdiği rahatlığın özlemini duyan birisiyim. Ağlayamadığım zamanlarda yazmayı keşfettim. Yazdıkça rahatladım....